Os Gin-Tonics

Impactantes novas!

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Fri, 28 Aug 2009 16:40:00 +0000

Atención: Ex-gintonic en novo grupo!!!!!

Próximamente... aquí!

Fotos nostálxicas

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Sun, 11 May 2008 19:04:00 +0000

Os Gin-Tonics

día seguinte post-concerto.

Porto do Son (Xuño do 2006)

Foto: Sito de Kastomä

Os Gin-Tonics en DVD

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Wed, 04 Jul 2007 18:04:00 +0000

Non perdas esta magnífica oportunidade!!!!

Adquire este documental
deixando os teus datos e e-mail
en: osgintonics@gmail.com

Extraordinario DVD por só 5€!!!
15 minutos sobre as verdades e mentiras do RNR!!!
Os Gin-Tonics contando a historia en primeira persona!!!!

edición limitada!!
altamente pirateable!!
anunciado en Internet!!

**Contén extras:
-Matías cortando as uñas dos pés!
-Santonio facendo a primeira comunión!
-Manuel sodomizando unha xirafa!
-O Americano cantando para o Opus Dei!
-Antonic e Alaska: Duetos en Teixeiro!

Non sexas parvo: Consígueo!!!

Por fin... TODA A VERDADE!

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Wed, 09 May 2007 11:29:00 +0000

Descubre todos os seus trapos sucios,
proximamente...

A Troita

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Mon, 30 Apr 2007 17:05:00 +0000

Este viernes, 4 de Maio
en Sigüeiro
pola tarde-noite:

Who's Varna
Flash Flans (with Antonic)
Samesugas
Riff Raff

Se o perdedes
é que estades totalmente mal da cabeza!!!

La Bestia & Antonic returns...

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Sun, 22 Apr 2007 15:50:00 +0000

...E será no FIF (festival Internacional das Flores), importante evento organizado nas máxicas terras do Cachopal pola propia Bestia, que xa está recuperado da súa "limpeza" nun sanatorio por "problemillas de salud"...
Lembrade ir o Sábado, día 27 de Maio (cumpleanos de Vincent Price e Christopher Lee) con comida e alpiste a esas terras para disfrutar duns concertos que te poden deixar coa boca aberta...
O susodicho festival contará cos nunca suficientemente valorados Who's Varna como cabezas de cartel, uns putos xenios coa carraxe da mocidade e a forza do RNR máis salvaxe, que mexan polo resto dos seus patéticos compatriotas de Sigüeiro. Ademáis tamén disfrutaremos da "Amazing Midas Orchestra", grupo de rock sinfónico que versionean os temas que están de máis rabiosa actualidade...
E como non... Para os amantes da carroña e a necrofilia, e para fans nostálxicos dos Gin-Tonics, poderemos disfrutar dos ritmos sexuais de Antonic, o Gin máis prolífico da etapa Post-Gintonic (un puto mercenario dos tambores, para qué negalo...), e tamén de la Bestia tocando o seu instrumento natural: A puta guitarra eléctrica... Estamos desexando volver a velo de espaldas ao público tocando as seis cordas, mentres só pensa nas juergas que vivirá despois nos camerinos... Os seus acompañantes para este grupo de Pop bautizado como "Os Neumáticos" serán Xulio e Alberto... Veremos qué resulta de tan esperada actuación...
Se queredes saber moito máis deste multitudinario festival primaveral, xuvenil e bucólico, só tedes que pinchar eiquí.

Antonic no Nunca Mais

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Mon, 16 Apr 2007 13:19:00 +0000

Antonic recuperase da disolución dos Gin-Tonics tocando en The Flash Flans, grupo que entre outros, versionean a... OS SONICS!!!!
Cun apabullante nivel técnico, os músicos desta banda (Juan, Tato, David e Antonic) farán as delicias da audiencia que aló se congregue o luns dia 30 de Abril (si, amigos... Despois da festa do champiñón...)

A vida continua...

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Wed, 04 Apr 2007 18:50:00 +0000

...e os membros dos inesqueilcibles Gin-Tonics empézanse a buscar a vida no mundillo da música.
É o caso de Santonio, "o gavilán das 6 cordas", que aceptou unha millonaria oferta dos Chícharo psicótico para tocar a guitarra con eles en sustitución de Mario, que pasa a tocar os teclaos. Os cabróns levan un guitarrista como un templo! INCENDIA ESES AMPLIS, CHAVAL...!!!!

GOOD BYE, GIN-TONICS...

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Sun, 11 Mar 2007 16:50:00 +0000

Texto: Herbert Johnson
Fotos: Manuelanxo

Maldita sexa!!!!
Que noite histórica!!!!!!!!!!
O dia 8 de marzo de 2007 pasará os anais da historia como a mellor noite de rock and roll xamáis vivida por un público. A primavera xa se notaba no ambiente, o puto inverno daba os seus últimos coletazos, respirábase no aire un lixeiro aroma a triunfo, a cidade de Santiago en plena efervescencia... AHHH!!! que gran noite, amigos... triste, pero irrepetible...

Si... Xa o sei... 10€ de entrada... Quen tocaba? Os Rolling Stones? Non señoras e señores... A noite pertencía a tres dos mellores grupos de rock de esa bofetada na cara que é Ordes, que ben valían 10 ouros cada un. Tres grupos diferentes. Tres distintas visións dunha mesma e maravillosa realidade: O Rock and Roll... algo máis que un simple xénero musical.

O primeiro turno correspondeu a uns sorprendentes Kastomä, uns tios que como o viño, ese leiv motiv da súa carreira, melloran co tempo. Cando leven 80 anos na estrada, estes tios van ser máis famosos que Xesucristo. Un directo que poñía os pelos de punta, con certo acento no visual, que deberían explotar máis. As novas cancións tocadas polos Motorhead de Fontestrei suben o nivel destes veteranos do rock. Cando saia o disco pode haber serios disturbios.
Pero pa veteranos (casi se lles pode chamar patróns) os Chícharo Sicótico, segundo grupo que nos fixo eyacular esa noite. Un grupo que debería tocar moito máis e deixarse de mariconadas. Grandes himnos, poderosas guitarras, un sexy baixista e un batería megalómano (militante de Zënzar) que deixou a varias personas nun éxtasis como o de Sta. Teresa. A pena? o escaso tempo que tocaron, que só nos dou como consuelo unha cousa: despois virían OS GIN-TONICStm!!!!!!

Os Gin-Tonics abandonaron esta noite a música deixando o pabellón ben alto. Moitos de nós quedamos orfos despois deste espectacular concerto. Qué coño se supón que imos facer agora? Malditos cabrones!!! Casi os odio tanto como os amo!!!
Todo foi rápido, moi rápido. Como se quixeran despedirse de forma indolora, algo imposible xa que moitos de nós nunca volveremos a ser os mesmos despois de ver a estos hijos de la gran puta en directo. Apenas 10 cancións e un par de bises cos que o público vibrou cuan colibrín embriajado con amoras fermentadas...

Sito: Mestre de ceremonias soooon!!!!!!!

Primeira sorpresa da noite: Un xenial presentador encarnado por un Sito austero e discreto dou comezo á primeira canción dos chavales, un tema dos Oblavions, "Bad Man", que a banda nos ofreceu como regalo inédito de despedida. A beleza dos acordes contrastaba coa desgarrada voz dun Americano que transmitía coa súa interpretación o tema principal da canción: o que se sinte cando algo remata, xa sexa unha banda de RNR, os cartos ou o amor... Fantástico!

Todo continuou como a seda, ainda que non podo máis que cagarme no puto técnico de son, que pese a que cobrou de lo lindo, non fixo máis que mermar paulatinamente a potencia sónica deste grupazo (polo visto non eran horas para un volumen brutal). Os seus temas clásicos foron tocados un a un, e sentín que era a derradeira vez que ía ver iso. Ese torpe e dionisíaco americano tropezando cos cables, tirando coas bebidas enrriba dos enchufes, presa da súa catarse musical... Ese Manuel "La Bestia" tocando maravillosamente o baixo como un Paganini lisérxico, iso sí, como a cara dunha moneda de cinco pesos... de perfil... É imposible captar os seus dous coloretes nunha mesma foto. Se alguén consigue unha foto frontal del, págase moi ben nas subastas máis frikis.

Segunda sorpresa: O Americano chama a unha vella coñecida... Silvia. Esta preciosidade e a súa dourada trompeta conseguiron que todo o mundo arrincase a bailar como uns San Vitos enchidos de metílico ata as orellas. O mellor "Shot Down" que escoitei... No dia da muller, foi a única participación femenina do evento (no escenario)... E dende aquí reivindico a todas as rockeiras que montedes inmediatamente un grupo, porque estades buenísimas cando tocades rockandroll. Silvia... eres como a quinina dun gin-tonic.

Os temas clásicos continuaron, e o suor que provoca a música nejra tocada a un ritmo frenético foi chegando. A comunión entre a banda e o público foi case relixiosa. Como trogloditas bailando o Unga-Unga, todo dios, posuido polo RNR, moveu polo menos unha parte do seu corpo seguindo o ritmo cósmico marcado polas baquetas de Antonic, un ser moi idolatrable. En Sigüeiro deberían facer unha estatua equestre deste magnífico percusionista, que, ademais de encandilar ás rapazas, sempre arrasa coa audiencia gay. Os seus aporreos na percusión son unha mezcla de violencia e ternura que non deixan a ninguén indiferente... Outro ilustre sigüeir-ano é Mathew, un tio que toca a guitarra e o mesmo tempo flirtea coas cachondas que ve en primeiras filas. Todo un casanova... Un tio elegante no musical e no estético, que sen embargo ten un gusto pésimo para os tugurios. Sempre acaba nos antros máis vomitivos e susceptibles de ser desinfectados cun lanzallamas... Pero como lider e fundador dos Gin-Tonics, este Xoel del Tambre debería cobrar unha pensión vitalicia polo que fixo polo RockandRoll...

Terceira sorpresa: De súpeto, Oscar de Santaia: Un individuo ligado á movida musical de Ordes polas súas particulares e enloquecidas composicións e a súa forma innovadora de tocar o baixo. Lembremos que foi baixista dos Tonics durante unha temporada, sustituindo a la bestia que destrozou un dedo, sabe dios onde o meteu... Collendo un micro, deleitounos a todos con ese clásico contemporáneo que é "Mr. LLons", e que deixou ó público bolchevique da NASA coa boca aberta.
Tras isto, a instalación eléctrica non o puido soportar e todo se foi ó carallo... Demasiados vatios para o apostol... Uns minutos de incertidume e tensión deron como resultado: a) Un maior emborrachamento dos Gin-Tonics b) A fuxida de boa parte do público, que o día seguinte debía de presentarse no seu posto de traballo c) O concerto durou ata a unha e pico, algo inusual na sala NASA, que ten uns veciños bastante tocapelotas.
Ó fin, todo se arranxou, e os Gin-Tonics poideron tocar o resto do seu repertorio... Uns minutos grandes, moi grandes... Un exemplo... Lo mejorcito que vin deles (ainda que o volumen era fodidamente feble). Santonio, el jevi de los fogones, el Stivie-Ray de las tixolas, el gavilán de lasa seis cuerdas fendeu os seus castigados dedos cos últimos punteos que ía facer para a banda. Reboredo pode estar orgullosa de posuir a un guitarrista, cociñeiro e bebedor de cervexa como el.

Todo rematou tan cedo... todo foi tan de súpeto... tan precoz... Cando todos estabamos quentando, esos cabróns con corbata (o americano donou a súa ás primeiras filas) cortaron... 2 bises recordaronnos que todo o bó remata, que nada é eterno... "Dead Flowers" (Jagger/Richards) e "Psycho" (Sonics) foron os improvisados temas de despedida da máis grande banda de versións xurdida en Galicia da máis grande banda de versións nacida en Seattle ... Dios! Oh, Dios, apiádate das nosas almas pecadoras! Qué vai ser do Rock and Roll ajora???

Despois, a clásica juerga cos Gin-Tonics e os Chícharo ávidos de morapio. Cheos coma centolos dispuxémonos a dar unha volta por esa ciudá tan cojonuda. A partir de eso, non sei se foron recordos ou alucinacións...
Ahhh! Santiago de Compostela... Qué ben!

A mañán foi jodida, tíos... Resaca chunga, os Gin-Tonics disoltos, unha mañán gris... Merda... O meu corazón estaba destrozado... Pero algo permanecerá sempre conmigo... Todos esos fabulosos concertos que vin, sentín, saboreei e vivín da man destes cinco rapaces... Esos recordos permanecerán indelebles nos nosos corazós pra sempre...
Gracias, Gin-Tonics polo moito que nos alegrastes a existencia... NUNCA VOS ESQUECEREMOS, cabronazos!!!!

Telón...

O DERRADEIRO CONCERTO!!!!!!!!!!!!

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Fri, 16 Feb 2007 17:19:00 +0000

Fotos by:
Elena e ManuelAnxo

Si, rapaces...
Era un segredo a voces: Os Gin-Tonics proceden a disolver a banda que tantos orgasmos nos proporcionou...
¿Razóns? non sei... pero dende aquí animo a todo dios para que nos conte a súa particular teoría sobre tan tráxica nova, que vai facer tremer os cimentos do rock and roll....

Unha desjracia...Unha traxédia...Un armajedón...Unha Hecatombe...Unha merda...
Un carallo como o mes de mayo...

Así que xa sabedes:
Día 8 de marzo ás 22:00h (extrema puntualidaz)
Na Sala Nasa (con Kastomä e O Chícharo sicótico)

Esperámosvos...

Tristes Novas!!!!!!

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Sun, 11 Feb 2007 19:02:00 +0000

próximamente...

MARDIGRAS: Noite tola no templo galego do Rock and Roll

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Sat, 03 Feb 2007 18:23:00 +0000

Fotos by: Carla, Gabriel e María Pantojo
Video by: M. Pantojo
Texto by: Herbert Johnson

Bueno, bueno, bueno...
Lo veo y nolo creo...
¿Os Gin-Tonics na mardigras...? Dios mio!!! ¿Qué vai ser o próximo? ¿Os Who's Varna no Carnegie Hall? ¿Os Kastomä en Eurovisión...? ¿O chícharo psicótico na sala Nasa...? Todo esto é desquiciante...
Ahhh... O mundo está tolo, amigos. E esta actuación na bonita cidade de La coruña ilustrao á perfeccion...
A noite era nejra, e creo recordar que a lúa estaba chea coma un centolo (de ahí os arrepiantes sucesos que vos vou relatar...)

Todo transcurriu de puta madre... Trala cea de rigor, degustada nun local de moda na coru, Os Gin-Tonics e The Homens, procederon a cumplir co seu deber. Unha audiencia que pagou unha pasta estaba disposta a todo se non se lles daba RNR... Todo saliu guay. A sala encheuse gracias a un público ávido de caña. A organización brilou pola súa profesionalidade e o seu saber facer e cada cousa estaba no seu sitio nese máxico lugar.
Aló estaba o mellorciño de cada casa, botando escuma pola boca, cos ollos encarnados, e tremendo coa ansia... todos síntomas dun agudo síndrome de abstinencia de música cañera.
Os Gin-tonics tamén tremían, pero cada un por razóns distintas... Mathew gastouse 500€ no seu peinado e tiña medo de que se lle jodera. Antonic estaba jodido porque ó mesmo tempo tocaba "Tierra Santa" en Santiago, e non posúia o don de duplicarse. O americano foi alertado da presencia dunhas deportistas suecas, e intentou manter a compostura. A Santonio sentoulle mal a cena ( que acompañou con 63 quintos de cervexa) e "A bestia" tamén lle sentou mal algo, non quero nin pensar o qué.

E como se nada, nun plis-plás, estes putos pailáns encorbatados, víronse enriba dun escenario polos que pasaron grupos que non vou nomear pa non tirarme pola ventana coa mala hostia... MALDITA SEXA!!! estes tíos tiñan que bicar ese puto suelo... ¿Qué digo bicar...? Tiñan que follarse esa sagrada tarima!!!!
A miña primeira decepción foi cando vin os camerinos... Joder, macho... E pensar que ahí se despelotaron, e incluso se follaron grupies os mellores rockeiros da actualidade!!!! pero se hai transportes de gando moito máis humanitarios e hixiénicos!!! en fin... O americano, fetichista e mitómano, sentíase nese cortello coma se fora o puto hotel Ritz.

O repertorio... SIII... o mesmo... Os grandes himnos do Rock and Roll interpretados por estos insulsos cara de conas !!!. Que si Chuck berry, que si Rufus Thomas, Little Richard, Jerry Lee, Os Sonics... Unhas cancións inmortais que este grupo xa pode tocar cos ollos pechaos. Ata se rumorea por ahí que "La bestia" pode tocalas no piano coa polla!!!!
Pero hai que ser xustos... estes tios, a la par que guapos y listos, cada vez o fan mellor, os hijos de puta. Parece que van captando en que consiste esto do rock and roll, carallo.

Un espectáculo de sudor e ADN colectivos... O veneno do rock and roll uniu a toda a calaña congregada nese histórico sitio e por un intre, encheu os seus miolos de música administrada a un volumen brutal (cun americano excesivamente alto e olvidadizo)... Por un momento, a xente pasouno ben. E non falo do maravilloso club de fans ultra-cachondas que nos ilumina coa súa presencia nos mellores concertos dos Gin-Tonics (sen vos non é o mesmo) , senón de unha unión entre tódalas razas, credos. etc... (da coruña, de santiajo, de sigüeiro, de Santaia, de ordes, suecas...)
Como expliquei antes, a actuación acabou sendo surrealista, incrible, grotesca... Unha puta loucura!!
Ata "La bestia" se sentiu como un atolondrao Fred Astaire e bailou durante uns segundos...
Non sei se era un "smash patacas" , un "Twist" ou un "Hully Gully", pero tiña ritmo, o cabronazo...!!!
Matías perdeu a compostura uns intres, despeinou o seu flequillo quadrophenico e arrugou a corbata!!!
Santonio tomando uns Gin-Tonics!!!!

Todo ía estoupar dun momento a outro, pero afortunadamente, a lista de cancións rematou a tempo, e non oubo que lamentar desgracias. Arriesgandolle un pouco, o respetable esixiu un bis, e non oubo máis collóns que obedecer.
"Psycho" foi a guinda que coronou a noite de demencia... Unha gran noite que nos puxo a todos coma motos...
Sen dúbida, os mellores teloneros dende que uns descoñecidos Grandfunk telonearon a Led Zeppelin!!!

Despois...
el buitrerío y la carroña. Mentres uns honestos The Homens tocaban a súa música, os gin-tonics apresuráronse a dar rienda suelta aos seus impulsos máis baixos...

As deportistas suecas resultaron ser da selección de lanzamiento de martillo, así que un aterrorizado americano fuxiu de aló a toda hostia, presa do pánico...
Pero... NO PROBLEM ! "La bestia" colleu o seu maletín e meteuse con todas elas no puto camerino-lata de sardiñas.
Na barra do bar, Antonic deuse á bebida farto de tanto pop e tanta mariconada... Tierra Santa non se lles escaparía a próxima vez!!!
Mathew e Santonic foron firmar autógrafos e a lucir careto. Creo que recibiron ofertas de La nueva Vale e da Superpop para posar na portada. Os seus representantes (que xa lles ofreceron tocar na pasarela zibeles) están baraxando cómo quirtarlles o maior número de cartos...

E así está a cousa, amigos... Os Gin-Tonics na puta Mardigras!!!
Un país que permite a estes tios tocar ( e por riba nese puto santuario rockeiro) e despois non toma represalias, é que nos estamos volvendo todos majaretas!!!

Unha mostra gratuíta.

Fotos do Nunca Mais: 29-12-2006

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Sat, 27 Jan 2007 19:53:00 +0000

Fotos by:
Elena

Venres 26-1-2007

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Wed, 17 Jan 2007 23:20:00 +0000

Sala Mardigras (A Coruña)

Unha
OrgásmicaCaralludaFantásticaIncrible
velada a cargo dos excelentes conxuntos:

The Homens
e
Os Gin-Tonics

Lembrade!!!: Venres 26 de Xaneiro ás 22.00h

Entradas:
Anticipada 4€!! no arcos (ordes), kilé (ordes) e discos portobello (Coruña)
Taquilla 5€!!!!!!

TERRORÍFICO CONCERTO PA ACABAR O ANO!!!!

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Wed, 10 Jan 2007 16:43:00 +0000

Por Herbert Johnson.
(As fotos serán actualizadas en canto nos sexa posible)

Os Gin-tonics nunca deixarán de sorprenderme. E o dia 29 de decembro, derradeiro venres do ano, sorprenderonme de carallo.
O repertorio, o de sempre. Quizais algúns cambios (máis velocidade, algo que se agradece; reformas nalgunha canción...), pero algo distinto se percibía no ambiente. O Nunca Mais, abarrotado, cheo de fume e borrachos (algún abriu a cabeza). Perfecto para interpretar un correcto RNR.

Como nos vellos tempos, os Mala Chispa T.C. volveron a abrir boca para o público, que cando os Tonics subiron, xa estaba doente. Non me estraña. Entre o público estaban dende ilustres clientes do Nunca Mais ata xente que nunca puxera un pé nese antro, pasando, como non, por habituais dos concertos dos Gin-Tonics como o seu reducido clú de fans tias-buenas, os indeseables de santa crus e esa xente misteriosa que as veces escribe no blog.
Mathew Tonic tiña "bronquitis" polo que tiña unha cara de zombie que tiraba patrás e un estilo guitarrístico moi particular (que a un servidor lle pareceu punk e de puta madre). As rapazas, ainda supurando verdosas flemas, mollaronse vivas coa súa presencia. Ainda non entendo que lle ven, se é máis feo que o demo!!!

A ONG "baterías sen fronteiras" ten a Antonic entre os seus máis traballadores percusionistas, pois volveu facer doblete (fixo de drummer dos Mala Ch.). Non esperábamos menos deste amante do Heavy máis rancio ("Helloween" "Sangre azul" "Heroes del Silencio").Cos mala chispa, espectacular. Cos Gin-Tonics, coma sempre... Caña a dios!!! Qué se pode esperar dun batería? Que lea a Dostoievski? NON... que aporree os putos tan-tans coma se fora un neanderthal!!!. Xa bó ten con parecerse a Dee Dee Ramone.

O americano, estaba famélico, case anoréxico. Pero despois da poderosa cena coa que os deleitaron (un chisco tarde) cantou, e berreou, e torturou a súa armónica co seu habitual estilo cacofónico. Este cabrón merece cen latigazos despois dos concertos por facernos sangrar os tímpanos cos seus desafinados ladridos. Tamén é certo que nas primeiras filas, a fauna que había por ahí dicíalle de todo... O que máis se oiu: "Tocade la granja de ZZ Top...", pero tamén lle dician lindezas como "Adícame unha canción..." ou "nm,adohi ahh sd de puta madre, tio...ggg..."

"A bestia" Manuel(A.K.A. "El monstruo del cachopal") fixo a sua típica correcta actuación. Impasible durante todo o concerto (Bill Wyman?), todos nos quedamos de pedra cando fixo uns coros en "Money"... Pero despois sí que a armou. Con Marcos do Nunca Máis, fixo un contrato que esixía que pa tocar ahí tiña que ter vinte toallas brancas e dúas marróns, un bote de nocilla, unha habitación no Hostal Louro e cinco putas de razas distintas, ademáis de botellas de vodka, jeringillas pa chutarse mariguana, e un burro como o da peli "Despedida de soltero"(?!). Nunca saberemos como acabou a noite, pero coñecendoo, é doado adiviñalo.

SAntonic tocou a guitarra co seu habitual estilo. Increpado polos "revoltosos" de santa crus, tocou con furia, pero non oubo maneira. Os hijosputa déronlle caña, non só a el, senón a todo dios, e mesmo tomaron a tarima nos bises, xusto cando se interpretaba "Psycho". Falando despois co americano, éste comentoume: "Dios! Nunca pasara tanto medo na miña vida como cando me rodearon esas hordas de Montaos... ". O acabar o concerto, tomaron os micros e puxeronse a insultar á banda e a dicir tonterías dignas dun conselleiro.

Mención especial merece Silvia, que bordou o "Ring of Fire" de Johnny Cash e dous éxitos máis dos Gin-Tonics. Unha tia cos ovarios ben postos, que cando toca a trompeta, esto parece o puto apocalipsis.
E iso foi todo. Non hai nada mellor para acabar o ano: Tónica con Gordons, un traxe negro e rock and roll a toda hostia.
Devecemos por máis.

29-12-06

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Fri, 08 Dec 2006 17:48:00 +0000

CONCERTAZO!!!!
na sala

Mala Chispa T.C.
+
Os Gin-Tonics

Ese minutiño de Fama

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Fri, 01 Dec 2006 19:23:00 +0000

A TVG gasta un minuto do seu valioso tempo en nós!
Un gran comunicador fai unha excepcional crónica do Ordes Rock '06 na Alameda(!?)

Rock And Roll for young people

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Sat, 11 Nov 2006 18:45:00 +0000

Por H. Johnson

A xuntanza Luis Freire, acabou en noite de RNR, e eso que o concerto estaba competindo directamente co partido Barça- Depor. Pero para os novos investigadores (e os non tan novos) o concerto foi todo un descubrimento biolóxico.

Unha vez chegados ó albergue, unha botella de viño Rioja serviu para quentar o corpo dos músicos, algo totalmente ilegal, xa que nin alcol nin fume estaban permitidos no fodido recinto. Polos guevos se pasaron as normas os rockeros, que se van de duros. Tras cenar as delicatessen que nos tiñan preparados, e tomar un ilegal café con jotas, procederon a dar un sobrio concerto no que regalaron aos púberes do público un concerto que cambiaría as súas vidas. Algún deixou a bioloxía polo Rock.

Unha hora e pico de Rock, no que corría a cervexa con naturalidade entre o grupo, e o público. Como sempre ocurre, a cousa foise quentando e casi acaba en traxedia. Cun enfurecido público esixindo outra-outra , os Gin-Tonics tiveron que marchar de aló por patas. O primeiro, O americano (cada vez máis Prima Donna) que deixou tirados ó resto do grupo, que tiveron que recoller o equipo (un armatroste de cojones) e firmar autógrafos a unhas raparigas en franco desenrolo, que dende entón, expulsaron das súas carpetas as fotos de Melendi e Leo Dicaprio, e pegaron as de Matías, que segundo recientes enuestas entre o público feminino e homosexual, é o Gin-Tonic máis follable. (non vou decir cal é o menos)

Antonic e "La Bestia" Manuel, foron os máis valorados polas doncellas aló congregadas, que vían neles a individuos perigosos e macarras, uns sudorosos e testosterónicos tipos duros, vaia. Deus sabe o que pasou polos seus corruptos miolos durante o concerto. "La bestia", tiña un toque encarnado na cara que non inspiraba moita confianza, mentres que Antonic aporreaba na batería coma se foran os bonus do Street Fighter, eses de destrozar un coche. Vaia par!

Con respecto a Santonio, el gavilán de las 6 cuerdas, ó día seguinte tiña que currar ¡No mesmo puto sitio! estando obrigado a facerlle a comida a todos eses adolescentes, que a noite anterior espertaron a un mundo novo e emocionante, O ROCK AND ROLL, que destrozará o futuro de algúns e os levará inevitablemente ó inferno.

Por certo, se queredes ver un video-resumo do concerto, pinchade aquí.

Rock En Gandario!!!

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Fri, 27 Oct 2006 12:27:00 +0000

Os Gin-Tonics en concerto
Sabado 4 Novembro
Sobre as 22:00
XVII Xuntanza de novos investigadores Luís Freire
e ROCK AND ROLL!!!!
no Albergue Xuvenil de Gandarío
Bergondo. A Coruña

POULO 2006: BAILANDO BAJO LA CHUVIA

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Fri, 06 Oct 2006 11:42:00 +0000

por Herbert Johnson

Este ano a auja foi a gran potragonistra do evento, ou mellor dito, foi o malo da película, porque impediu que a festa chegase a mahores. Para empezar uns inxustamente trataos Suite fa/la, grupo-homenaxe ó baixista do chícharo sicótico, que foron, musicalmente falando, o mellor da noite, pero o público correu a regardarse do H2O (non chove en todo o verán, cheja Poulo e ...) , que nese momento caeu con la fuerza de los mares. O festival sejiu, Machina, dende Cerceda, Brétema dende Compostela e Kastomä, dende Fontestrei.
Mentres todo isto acontecía, chovía intermitentemente tocando os collóns e os ovarios da boa xente que aló se congregou, e que se refuxiaba, a falta de carpa, na lona do bochinche. Os Gin-Tonics preparaban o seu concerto a jolpe de viño, no bakstajes. Viño deste de cartón e churrasco de porco, a dieta ideal para Matías, que dende que se converteu ó Islam está feito un mindundis. O Americano bebeu e comeu como un bó católico.

Tras uns Kastomä en estado de gracia, chegou o momento (milagrosamente non chovía) e os Gin-Tonics subiron a ese escenario no que tantas veces tocaron. As clásicas cancións do grupo fixeron que parte do público se movera a ritmo de RNR, o que é de agradecer. Pero en mitade do concerto, fixo acto de presencia unha colaboradora que nos deixou a todos de pedra. Silvia e a súa trompeta deron inicio a unha excelente versión do "Ring of Fire" de Johnny Cash, e a un par de temas máis do repertorio habitual. Grande Silvia!. Tras ela seguiron Gin-Tonics, que reduciron o seu repertorio, e meteron canciós novas.

O concerto, de puta madre... quintos, cervexas, queimada e rock and roll, ¿qué máis se pode pedir??? Despois, o sorteo dun DVD e un TV, no que O Americano foi obrigado a sacar unha (en realidade foron varias) papeletas coa súa "man inozente", e provocando os odios do público que non foi premiado.

En fin... Iso foi todo... despois douse paso a uns máis que correctos Parking Sound, mentres os Gin-Tonics procederon a irse cada un pola súa conta: Matias foi mover o esquelete a unha glamurosa discoteca cercana, que dende que é musulmán, pode irse con varias chicas á vez, "A Bestia" Manuel foi pillar tabaco "...a Peñamoa, veño ajora...", Santonio foi comprar accións de Estrella Galizia, Antonic presentouse a un curso de correcta pronunciación da fala oral, e O Americano sabe Dios a onde foi, o probe desgraziao... Eu creo que foi a ver se estaba noutro sitio.

O final do festival actuaron un grupo de gaitas e Eminem, estraña mezcla, que por outro lado tiraba do etílico que te cagas... Baixo a choiva, pero co corpo quentiño por decibelios e queimadas, un grupo de xente aguantou como campións as estocadas climatolóxicas do destino.
Poulo... Qué gran ciudaz!!

MEIGAS FORA 3

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Fri, 29 Sep 2006 18:49:00 +0000

A Muiñeira de Poulo

III MEIGAS FORA!!!!

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Sat, 16 Sep 2006 17:11:00 +0000

Facede o favor de vir todos o dia 22 de setembro a Poulo.
Cartel:
-Os jaiteiros da estaca da via
-Kastomä
-Suite Fa/La
-Os Gin-Tonics
-Sin Esto Total
-Brétema
-Machina
-Parking Sound

(non sabemos os horarios, pero xa informaremos se nos enteramos dalgo)

ORDES, sitio distinto.

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Fri, 25 Aug 2006 16:42:00 +0000

By Herbert Johnson

Ordes. Menudo sitio! Despois dunha pantagruélica cena coa que deleitou o concello os músicos que ían actuar (á que os gin-tonics non foron invitados, dada a súa dudosa capacidade), a banda foi ó antigo centro médico, onde esperaba un gran catering: Unhas augas, catro red bulls e 2 coca-colas.

Si señor, mentres os cretinos do concello comían percebes coas bandas de verdade, os gin-tonics víronse obligados a roubarlle comida e bebida a Ilegales. Uns cachos de empanada e unha botella de güiske do bó foi o que deron conseguido, de ahí o espectáculo sobrio e calvinista que deron sobre o escenario. De tódolos xeitos, "a bestia" Manuel, co cabreo, tirou unha televisión pola ventana do centro médico, ante a atónita mirada dos protección-civiles que vixiaban que "os gin-tonics non fumaran droja". Minutos antes da actuación, apareceu un anxo no backsteich: Tratábase da válida e honradísima "canselleira de xubentuz" que veu sacar unhas fotos coa banda. Se non suxeitamos a Antonic, perforaa ahí mesmiño, seguindo os seus instintos sodomitas.

E así, deu comezo a actuación. Chovía a cántaros, e víase á banda incómoda, apagada... Pero pouco a pouco fóronse soltando un pouco. Ata Manuel moveu un pé tres veces na última canción!!! Todo gracias a inestimable visita dos indeseables de St. Cross, o reducido clú de fans feminino representado por unhas cachondísimas Rocio, Silvia e María que portaron unha pancarta que ó final convertiuse nun coñazo para elas, e diversos individuos que por unha ou outra razón non se perden unha actuación dos Gin's. Ata unha desconocida (e porcallana, visto todo o ADN que había por ahí) American Woman, tirounos as súas jurásicas brajas.Tamén cabe destacar a presencia de nais, tías, etc. da banda, que escoitaban atónitas o rock and roll, mentres unha xuventude pasada de voltas facían botellón e lles rulaban porros.

Así desenrolouse o concerto. O acabar, borrachera. Case todos triunfaron coas súas respectivas grupies, menos uns patéticos Matías e O Americano, que como dúas Suélens de terceira división, deron noxo alá por donde foron, arrastrándose e facendo eses. Seguramente, practicaron un -cinco contra un- ó chegar a casa.

E iso foi todo. Nada máis e nada menos. Na miña humilde opinión, un escenario demasiado grande para os Gin-Tonics, ós que xa lles costa encher unha sucia e diminuta tarima en calqueira tigurio.
Un bico especial para o equipo de chorizos e apandadores formado polos ilustrísimos Marthino, J.L.Hermida, Susanitta, etc. que enchen de cultura o conzeyo de Ordes, e de paso, enchen os seus baleiros petos... Mamma mía!!! Esto xa parece a Florencia do cuatrochento.

QUEN SERIA O GIL-IPOLLAS????

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Tue, 08 Aug 2006 12:09:00 +0000

Si, amiguitos... o concello vólveunos deleitar con outra das suas monumentais meteduras de gamba... Conócese que están tan ocupados, que non tiveron tempo nin para enterarse de quén carallo toca no seu puto pueblo nas festas. En plena N-550...

ALIVE IN ORDES.

noreply@blogger.com (os gin-tonics) — Thu, 03 Aug 2006 15:51:00 +0000

Teodoro Martino, sexy-mecenas do Rock and Roll.

O día 18 de Agosto, con Ilegales e Zenzar, vémonos no campo da feira as 23:00. Esperámoste.